Χαλκιδική, 2010. Εκθεση Ζωγραφικής στην Αίθουσα Τέχνης του Pallini Beach Hotel

Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

"ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ"

Με αφομή, λοιπόν, το σχόλιο του φίλου "Άναυδου" (o-anavdos.blogspot.com), αποφάσισα να ανεβάσω και πάλι τη δημοσίευσή μου για την εικόνα "Κυριακή της Σαμαρείτιδος" και να αναφέρω δυο λόγια για το έργο.

Η απεικόνιση του συγκεκριμένου συμβάντος είναι εξίσου γνωστή και στη βυζαντινή αγιογράφιση, όπως  διαπιστώνεται και στην εικόνα που ακολουθεί.
Όπως είναι φυσικό, δε θα αναφερθώ διεξοδικότερα, γιατί πλέον θα μπούμε σε άλλα "πεδία". Όμως, θα ήθελα να επισημάνω πως η Βυζανινή τέχνη, σε σχέση με τη φερόμενη "Βυζαντινή Τέχνη" της εποχής μας έχει ένα τεράστιο χάσμα. Εκτός από τα διαφορετικά υλικά, που χρησιμοποιούνται, ο παράγοντας "κέρδος" έχει απλοποιήσει τερατωδώς την αισθητική και καλλιτεχνική αξία μας αγιογραφίας.
Σχετικά, λοιπόν,  με το έργο μου, είναι διαστάσεων 50x70 cm και έχω δουλέψει με ακρυλλικά πάνω σε καμβά. Για μένα, θεωρείται ως ένα έργο θρησκευτικής θεματογραφίας, ευρωπαικού στυλ, με "γραμμική" τεχνική, που ανάγεται στα χρόνια των "πορτραίτων Φαγιούμ"  και της μετέπειτα "βυζαντινής απεικόνισης" του Θείου. Για το λόγο αυτό κιόλας, δε χρησιμοποιώ στην υπογραφή τη φράση "Δια Χειρός..." Τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά του Ιησού και της Σαμαρείτιδος τονίζονται ακόμα περισσότερο με το φυσικό τοπίο του φόντου. Στο τελείωμα έχει χρησιμοποιηθεί "κάσια" ένα φυσικό υλικό παλαίωσης, που δίνει την αίσθηση του ξύλου και του φθαρμένου υλικού.
Μια μίξη τεχνικών ζωγραφικής, αγιογραφίας, φωτογραφίας και ό,τι άλλων είχα διδαχθεί στο Πανεπιστήμιο  πάνω στο ίδιο έργο, σίγουρα έχει το ρίσκο του. Όμως, αν κάποιος κάτεχει έστω και το ελάχιστο απο αυτές, καλό θα είναι να τολμά και να δημιουργεί πράγματα που ούτε ο ίδιος το περιμένει.
Λ.Δ.

3 σχόλια:

  1. Θαυμάσιο. Αριστούργημα. Τέχνη. Καταπληκτική αύρα. Τολμηρή μίξη τεχνοτροπίας.
    Διακρίνω επηρεασμό και από γνώση φωτογραφίας, σωστά; όχι;

    Πες μας δυο λόγια για το έργο.
    Υλικά, υπόβαθρο. Ας πούμε αν και η εικόνα μοιάζει για τελάρο, εμένα μου κάνει και για είδος fresco(!) ακόμη.

    Μην ξεχνάς οτι εμείς, εδώ, βλέπουμε μια φωτο μόνο. Πχ βλέπω τα "σβησίματα" στις άκρες αλλά δεν καταλαβαίνω αν είναι τεχνοτροπία, ή μίμηση ξύλου ή και ξύλο ακόμη.
    Πες και 2-3 από τις σκέψεις σου, την αφετηρία σου στο έργο, κλπ.
    Πλζζ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλε Άναυδε,
    να σε ευχαριστήσω καταρχήν που παρακολουθείς τακτικά το ιστολόγιο μου όπως επίσης και για την προώθηση που μου κάνεις μέσα από το blog σου! Να 'σαι καλα!!! Ελπίζω η αναδημοσίευση του τελευταίου μου άρθρου να σε καλύπτει!!! καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αφού επαναλάβω αυτό που είπα και στο προηγούμενο:
    << Θαυμάσιο. Αριστούργημα. Τέχνη. Καταπληκτική αύρα. Τολμηρή μίξη τεχνοτροπίας. >>
    Το μόνο που μπορώ να κάνω, πάλι, είναι να εκφράσω τον θαυμασμό μου για τον καλλιτέχνη.

    Παρατηρώ ανάμεσα στα έργα σου μια γρήγορη εξέλιξη και στην αναζήτηση, αλλά το κυριότερο και στην ωρίμανση της ματιάς. Η δε τόλμη στην απόδοση, φυσικά και προϊόν μελέτης και μαθητείας, διαβλέπω ότι θα οδηγήσει σε θεαματικά επίπεδα.

    Είμαι σίγουρος ότι κάποιο καιρό μετά θα ακούμε συχνά για σένα.
    Το μόνο που απομένει κε Λαπούση είναι, είτε να μη συνθλιβείς από τις πολιτικές συμπληγάδες του κατεστημένου στην Ελλάδα που προωθεί μόνο τους ελέγξιμους μέτριους ώστε να υπηρετεί δικά του συμφέροντα στήριξης, είτε να την κάνεις (δυστυχώς) για το εξωτερικό όπου θα είναι σίγουρο ότι θα μας στείλεις πίσω στην πατρίδα ακτίνες ενός ακόμη φάρου. Ναι αυτό ήταν διθυραμβική κριτική, και την αξίζεις.
    Μην ξεχάσεις να συμμετάσχεις, μάλιστα, στην επόμενη biennale.

    Η μόνη χορηγία, σούπερ απαραίτητες για έναν καλλιτέχνη, που μπορώ εγώ να σου προσφέρω είναι προώθηση μέσω της σελίδας μου. Όποτε σχετίζεσαι με οποιοδήποτε event, ή κρίνεις ότι χρειάζεσαι μνεία για κάτι, σε παρακαλώ να στέλνεις στο mail της σελίδας μου τα σχετικά.
    Σε ευχαριστούμε για το είναι της τέχνης σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή


It's just me...

Επισκέπτες