Χαλκιδική, 2010. Εκθεση Ζωγραφικής στην Αίθουσα Τέχνης του Pallini Beach Hotel

Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

"... ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΛΟΟΥΝ..."


...Γειά σου κόσμε!!! Είμαι εγώ... Με ξέρεις από μικρό παιδί... Φιγούρα κοντή, ψηλή, λεπτή, χοντρή με ρούχα παλιά... Φοράω ό,τι βρω... άλλωστε, δε σε ενδιαφέρει... Αυτό που σε νοιάζει είναι να γελάς, κάθε φορά που με βλέπεις... 

Κοιτάς μόνο αυτό που φαίνεται... Τα μεγάλα μου παπούτσια, το σκισμένο μου παντελόνι, το σαρακοφαγωμένο μου σακάκι, το χοντρό μου παπιγιόν, το βάψιμο στο πρόσωπο, το πλατύ χαμόγελο, τη φουσκωτή μου μύτη, το έντονο βλέμμα, τα λιγδωμένα μαλλιά μου... Μόνο με αυτά, γελάς... κι αν κάνω και καμιά απότομη κίνηση, αν πέσω με όλη μου τη δύναμη, δε θα με βοηθήσεις... απλά θα γελάσεις... γιατί μόνο αυτό ξέρεις να κάνεις... 

Στη σκηνή είμαι ολομόναχος, όπως και στη ζωή... μόνος από όλους και από όλα... Είναι πολύ εύκολο να κρύβεις τη μοναξιά σου πίσω από το μεγάλο χαμόγελο του παλιάτσου... Είναι πολύ εύκολο να κάνεις τον κόσμο να γελάει... Είναι πολύ εύκολο να βρεις παλιά ρούχα... Είναι πολύ εύκολο να βάψεις τα μούτρα σου... Είναι πολύ δύσκολη η μοναξιά........... 

Πρέπει να βρω ένα τρόπο για να τα ισοσταθμίσω όλα... Γέλιο, κλάμα, πλήθος, μοναξιά, χειροκρότημα, αποκλεισμός, προβολείς, σκοτάδι, μνήμη, λήθη, λήθη, μοναξιά, κλάμα, αποκλεισμός, σκοτάδι, λήθη, μοναξιά... Χάνω τα λογικά μου... ψάχνω για μια αγκαλιά αλλά είμαι ένας κλόουν, ένας τόσο δα ανθρωπάκος... Δε μου αρμόζει κανενός η αγάπη... Κανένας δε μπορεί να με έχει στο πλάι του...  Κανένας δε με έχει ανάγκη... Κανείς δε θέλει ένα κλόουν για ταίρι... γιατί κλόουν ήμουν και κλόουν θα είμαι... 

...Να σας κάνω πάντα να γελάτε... να φοράω τα σκισμένα ρούχα μου και να προχωράω στη σκηνή... να ανάβουν τα φώτα και να σβήνω τη θλίψη από το πρόσωπό σας... Μη σας νοιάζει για μένα.. τη μοναξιά μου τη ζωγραφίζω με λίγη πούδρα και λίγο μολύβι... Δένω και τον πολύχρωμο φιόγκο μου και χαμογελώ όσο μπορώ... Και όταν τελειώσει η παράσταση, κάπου εκεί τελειώνει και η ύπαρξή μου... Για τόσο ζω... Για αυτό το λόγο ζω...

... Και τότε, η μάσκα μου σπάει, το πρόσωπο ξεβάφει και δείχνει την αλήθεια... τέτοιες στιγμές προτιμώ να περιφέρομαι στα σκοτάδια... μόνο εκεί νιώθω ελεύθερος, έστω και για λίγο...

... Γειά σου κόσμε!!! Είμαι εγώ... Καληνύχτα...

Λ. Δ.

Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

"... ASHES AND SNOW... "

Είναι κάποιες φορές, που μένεις άναυδος μπροστά στο μεγαλείο της στιγμής... Απλά θαυμάζεις...
1.


2.


3.


4.


5.


6.


7.


Πόσο ανάγκη έχουμε να ξαναγίνουμε "ένα" με τη φύση;
Πόσο αμφίρροπη και ευαίσθητη είναι αυτή η σχέση;

Για περισσότερς πληροφορίες σχετικά με το φωτογράφο και τη συγκεκριμένη δουλειά πατήστε στο παρακάτω link:
http://en.wikipedia.org/wiki/Ashes_and_Snow

Λ. Δ.

Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2011

"... 25 συμβουλές προς τους νεοσύλλεκτους στρατιώτες"

Μέσα στα πολλά και σε όλα τα υπόλοιπα που μου περνούν από το μυαλό, είπα και πάλι να εμφανιστώ μέσα από το blog μου, για να σας δώσω μερικές συμβουλές για τις στρατιωτικές υποχρεώσεις που καλείστε να φέρετε εις πέρας το χρονικό διάστημα που ακολουθεί... Δεν είμαι κάποιος ειδικός, ούτε και "παλιός"... Άλλωστε, μέχρι να προλάβεις να "παλιώσεις", απολύεσαι... 9 μήνες είναι... θα περάσουν...

Όταν παρουσιαστείς στο Κέντρο Εκπαίδευσης, λοιπόν:

  1. Ξέχνα οτιδήποτε έχεις ακούσει μέχρι στιγμής για το στρατό... περισσότερη σύγχυση φέρνουν και μπαίνεις και με κακή διάθεση... Προσπάθησε να ξεχάσεις μέχρι και το κείμενο, που διαβάζεις αυτή τη στιγμή... 
  2. Μην ξεχάσεις να μαζέψεις και να έχεις πάνω σου όλα τα απαραίτητα έγγραφα, που θα χρειαστείς... Μετά θα τρέχεις και δε θα φτάνεις, από γραφείο σε γραφείο και από υπεύθυνο σε κάποιον άλλο υπεύθυνο, και πάλι λέγοντας...
  3. Όταν περάσεις από τις εξετάσεις των γιατρών, στη χειρότερη των περιπτώσεων να δούν το "καμάρι" σου... το "μικρό" σου φιλαράκο, που από το άγχος θα μοιάζει περισσότερο με αφαλός, παρά με αυτό που ήξερες ως τότε... Στην καλύτερη των περιπτώσεων, οι γιατροί πίνουνε καφέ και απλά υπογράφουνε τα χαρτιά σου...
  4. Μην έχεις μαζί σου κινητό με κάμερα... θα σου επιστραφεί σε σακουλάκι μετά από μια βδομάδα... οκ, δε χάνεις και πολλά... τώρα είσαι ελέυθερος να βγάλεις όσες φωτογραφίες θέλεις με τα φιλαράκια σου!  
  5. Κουρέψου στον κομμωτή σου... Αν μπεις μέσα με λίγο πιο μακρύ μαλλί από το προβλεπόμενο, να είσαι σίγουρος ότι η Παρδάλω θα φαίνεται μανεκέν μπροστά σου... Η Παρδάλω για όσους δεν τη γνωρίζετε είναι η "ντίβα" κατσίκα του χωριού μου, που την κουρεύει ο μπαρμπα-Χρήστος, ο άντρας της Μαριγούλας του Φώτη του μπακάλη, που είχε το χωράφι που του τό 'κλεψε η Διαμάντω του Λευτέρη γιατί είχε διαφορές με τη γυναίκα του Φώτη, από το σχολείο ακόμα, όταν η δεύτερη κατούρησε δίπλα από το θρανίο της γιατί της είχε...........μπλα μπλα μπα............ 
  6. Μην έχεις μαζί σου ψαλίδια, νυχοκόπτες με λίμα, ντεπόν και άλλα χάπια... με το που θα σου ανοίξουν τη βαλίτσα για έλεγχο, είναι τα πρώτα που θα πεταχτούν... Αν μεγαλώνει το νυχάκι, μη σε αγχώνει... δε θα σε παρεξηγήσει κανένας... κι αν έχεις πονοκέφαλο, οφείλεις να περιμένεις στη σειρά στα ιατρεία, το επόμενο ξημέρωμα, ως αργά το μεσημέρι... Θες δε θες, τόσες ώρες θα σου έχει περάσει ο πονοκέφαλος... 
  7. Μη φρικάρεις όταν δεις τον εαυτό σου σε καθρέφτη, να φοράει τα χακί... όλα είναι μια συνήθεια...
  8. Μη δείχνεις τον πόνο σου από τις αρβύλες... επίσης θα τις συνηθίσεις, και όταν ξαναφορέσεις τα αθλητικά, τα μαλακά σου, τα ανατομικά σου παπουτσάκια θα νομίζεις ότι πετάς...
  9. Κανε δυναμική εμφάνιση λοιπόν, αλλά μην υπερβάλεις... η δυναμικότητα δε φαίνεται μόνο στα λόγια αλλά στις πράξεις! Αν απλά λες, λες, λες και λες, θα σε μισήσουν όλοι σύντομα...
  10. Κάνε κονέ με κάποιον άλλο που έχει κάνει κονέ με τον τυπά που έχει το κονέ του κλπ κλπ... ποτέ δεν ξέρεις πού θα σου φανούν χρήσιμοι...
  11. Μόλις φτάσεις στο θάλαμο, μίλησε όλη την ώρα στο κινητό σου... έτσι έκανα κι εγώ και με νομίζανε για σνομπ, αλλα τελικά αποδείχθηκα μια ευχάριστη έκπληξη... χαχαχαχαααααα... τρομάρα μου...
  12. Το φαγητό πρέπει να το φας όλο... κλείσε τη μύτη σου, τα μάτια σου, τα αυτιά σου, αλλά άνοιξε το στόμα σου... Ακολουθεί μια πολύ κουραστική μέρα... 
  13. Αν οι επισκέψεις σου στην Καλλιόπη δεν είναι οι επιθυμητές, μην ανησυχείς... Εκεί είναι και θα σε περιμένει, μέχρι "σκασμού"...
  14. Ανέλαβε ένα μόνο σημείο της πρωινής καθαριότητας... θα σου πρότεινα τα καλαθάκια του διαδρόμου... και άσε τους άλλους να "παλεύουν" με την Καλλιόπη...
  15. Να επιδιώξεις να συμμετέχεις στην παρέλαση για την ορκομωσία σου... άλλωστε θέλει να σε καμαρώσει η μαμά, ο μπαμπάς, η γκόμενα, η γιαγιά με τον παππού (αν ζούνε), τα μπατζανάκια, τα ξαδέρφια, οι θείοι, οι παρασυκούμπαροι και το λοιπό σόι...
  16. Στο πρώτο επισκεπτήριο, μή βάλεις τα κλάματα αν δεις τη γκόμενά σου να τρέχει σε αργή κίνηση (σαν να παίζει σε ταινία) για να σε αγκαλιάσει... Από την άλλη, αν δεν μπορούν οι δικοί σου να σε επισκεφθούν, κανόνισε με την παρέα σου να καθήσετε κάπου απόμερα... Με τον τρόπο αυτό γλυτώνεις να γεμίσεις σάλια από το χαμούρεμα του διπλανού φαντάρου με την κοπέλα του και επίσης γλυτώνεις τις απρόσμενες μυρωδιές από τα διπλανά ταπεράκια, που σου θυμίζουν φαγητό μαμάς και εσύ απομένεις σαν όρνιο που του τρέχουν τα σάλια... οπότε και στις δυο περιπτώσεις τα σάλια ειναι ο κύριος στόχος που έχουμε να αντιμετωπίσουμε...
  17. Στο δεύτερο επισκεπτήριο, ακολούθησε την προηγούμενη συμβουλή... 
  18. Ξυρίσου, να είσαι καθαρός, με γυαλισμένες αρβύλες κλπ... γενικά τα κοιτάνε πολύ αυτά στο "Κέντρο"... αργότερα έχει ο Θεός...
  19. Αν έχεις υπηρεσία, πάρτο ψύχραιμα και μην πρήζεις όλους τους υπολοιπους για το "κατόρθωμα" που έκανες... θα έρθει κάποια στιγμή και η δική τους σειρά και πίστεψε με, δε θα έχεις καμία όρεξη να ακούς για το πόσο "σκληρό" και "βάναυσο" πράγμα είναι να είσαι θαλαμοφύλακας...
  20. Προσπάθησε να μάθεις όσο γίνεται περισσότερα... στη Μονάδα σου, τα πάντα θα θεωρούνται δεδομένα... Αν πάλι δεν έτυχε να μάθεις τίποτα από το στρατό μέχρι εκείνη τη στιγμή, ή θα γελάσεις αμήχανα, ή θα κλάψεις μηχανικά μπροστά στο Διοικητή σου για να γλυτώσεις τα λεγόμενα φι... οι μέρες, δηλαδή, φυλάκισης...
  21. Όταν περάσεις για τις απαραίτητες εξετάσεις (για να ορίσουνε τί "Ι" θα σε βγάλουνε), μην το παίξεις τρελίτσα... Άλλωστε τα μάτια αυτών που "το έχουνε" γυαλίζουν φυσικά...
  22. Στην πρώτη σου βολή με τα όπλα, κοίτα να τηρήσεις όλους τους κανονισμούς ασφαλείας... σου τα εξηγούν λίγο πριν, αλλά από το άγχος το πιθανότερο έιναι το μυαλό σου να έχει κάνει format, και να τα έχει διαγράψει όλα... Οπότε, καλό θα είναι να έχεις ένα πράγμα κατά νου... πάντα την κάνη του όπλου τη στρέφουμε προς τους στόχους... 
  23. Ακολούθησε την τακτική της "Ζέβρας"... αντιμετωπίζεις τον αντίπαλο με το να αναμειγνύεσαι στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας... αν ξεκόψεις από αυτούς, είσαι το πιο εύκολο θύμα για τα λιοντάρια - βλέπε τους ανωτέρους σου... 
  24. Μίσησε όλα τα μόνιμα στελέχη... Ίσως αργότερα στη μονάδα σου να χαρείς πιο πολύ όταν συνειδητοποιήσεις ότι πολλοί από αυτούς είναι "γαμάτα" άτομα... 
  25. Να είσαι τυπικός σε όλα... Μην εξευτελίζεις τον εαυτό σου και απέδειξε πρώτα σε σένα ότι μπορείς να τα καταφέρεις...
Και με τούτα και με εκείνα ορκίζεσαι και ετοιμάζεις τα μπογαλάκια σου για την άλλη άκρη της Ελλάδας ή της Κύπρου, για τη Μονάδα όπου οφείλεις να παρουσιαστείς... εκτός και αν το κονέ σου, με τον τυπά με το κονέ του και ούτω καθεξής μερίμνησε και υπηρετείς τη μαμά πατρίδα από τη βεράντα του σπιτιού σου, πίνοντας χαλλλαρα το καφεδάκι σου...
Μείνε συντονισμένος... Στο αυριανό επεισόδιο, ακολουθούν οι συμβουλές επιβίωσης για τη Μονάδα σου...

Λ.Δ.

    It's just me...

    Επισκέπτες