Χαλκιδική, 2010. Εκθεση Ζωγραφικής στην Αίθουσα Τέχνης του Pallini Beach Hotel

Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

"... 18 ΚΑΙ ΚΑΤΙ..."

... Σαν άνοιξα την πόρτα της αγάπης
το κόκκινο μ' αγκάλιασε και έχασα τον κόσμο...


 Ένα χρώμα, χιλιάδες αισθήσεις...
Μία αίσθηση χιλιάδες χρώματα...
και κάπου εκεί το δεκαοχτώ...

Μήνες, χρόνια, ποιός νοιάζεται...

... Προχωρώ σκυφτά
ανάμεσα στις παπαρούνες του ονείρου σου...
Γίνομαι "ένα" με το κόκκινο
του δικού σου κόσμου...
Κόσμος - απόκοσμος,
φωνές με κυριεύουν
γιατί, γιατί...

... Γιατί φοβάμαι στη μνήμη της φυγής...
Γιατί κρατώ τη δάφνη της νίκης
σε μια μάχη χωρίς τέλος
χωρίς το λάφυρο της αισιοδοξίας;

Τρέχω...
Τρέχω στις απόκρημνες πλαγιές
της απέραντης θάλασσας του νου...
Πρέπει να σταματήσω...
Σώσε με...

Σε ψάχνω...
Σε ψάχνω παντού...
Στης προσευχής,
στου βάλτου τα νερά
και στης ασπρόμαυρης ταινίας το αδιέξοδο...
Όπως ασπρόμαυρη είναι μέχρι τώρα η ζωή μου...

Σώσε με...
Σώσε με από αυτό το αδιέξοδο...
Κουράστηκα να τρέχω...
Κουράστηκα να ψάχνω...

Όμως,
Δεν ψάχνω...
Δεν ψάχνω για χρώματα...
Μόνο το κόκκινο...
αυτό που κάποτε μ' αγκάλιασε και έχασα τον κόσμο...

It's just me...

Επισκέπτες