Χαλκιδική, 2010. Εκθεση Ζωγραφικής στην Αίθουσα Τέχνης του Pallini Beach Hotel

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

"ΔΗΛΩΣΗ"





Πρόκειται για μια εικόνα που κυκλοφόρησε κατά βάση στα διάφορα κοινωνικα δίκτυα και με χιουμοριστικό τρόπο δείχνει το συνηθέστερο πρόβλημα ανθρώπων του "σιναφιού" μου, όπως και δικό μου... 
Αλλά πως να μιλήσεις σε ένα κράτος, που το μόνο που ξέρει να κάνει καλά είναι να  παρακολουθεί φιλήδονα τα στήθη της Τζούλιας, να ξεσαλώνει με τα σουξέ τυχάρπαστων κατασκευασμάτων των δισκογραφικών και να παραλυρεί στο άκουσμα ενός νέου τηλεοπτικού ριάλιτι. Και από την άλλη, το ίδιο το κράτος ακυρώνει σχολές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, βλπ τμήμα "Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης" Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κόβει επιχορηγήσεις από τον πολιτισμό, αρνείται την ίδια του την ιστορία και τις αξίες που το ανέδειξε... 
Αμπελοφιλοσοφώντας, θα μου πείτε βέβαια πως η Τέχνη είναι για την Τέχνη και όχι για κανένα άλλο κέρδος ή προσωπικές φιλοδοξίες. Όμως, μέσα σε ένα ευρύτερο κλίμα αναθεώρησης των πάντων, μήπως θα πρέπει να εξετάσουμε διαφορετικά τα πράγματα; Μήπως η τέχνη είναι για το λαό, ή ο λαός για την τέχνη, ή ακόμα ακόμα ο λαός είναι για το λαό; Στο τελευταίο καταντήσαμε να ζούμε, να έχουμε ξεχάσει κάθε είδους και έννοια της τέχνης, να την έχουμε διαγράψει από τη ζωή μας... Δε φταίνε οι πολίτες σε αυτό... Μέρα με τη μέρα το καλοστημένο παιχνίδι των ΜΜΕ μάς έπλασε σε άβουλα όντα, που μασούν, αναμασούν και ποτέ δε χωνεύουν οτιδήποτε μας φέρνουν στο πιάτο, και φυσικά οτιδήποτε τους συμφέρει τη δεδομένη στιγμή... 
Ας πάρουμε όμως με τη σειρά κάποια γεγονότα από το προσωπικό μου αρχείο που έχω διαφυλάξει στη συνείδησή μου, το μοναδικό ίσως μέρος που δε μπορεί να έχει κανείς πρόσβαση, πολλές φορές ούτε εγώ ο ίδιος...

It's just me...

Επισκέπτες